از اول! دوباره... دوباره... دوباره... برگرد ، یکم از این دنیای آدمیزادی دست بردار و کمی رویا بباف... مگه قبل تر ها اینطور نبود؟ مگه قبل تر ها رویا نبود ؟ خیال نبود؟ می بافتی و تصویر می ساختی و می نوشتی... نذار دوست داشتنی ها فراموش بشن ، اون چیزهایی که زندگی بودن خاک بخورن... نذار رویاها گم بشن ، دور بشن ، نذار ذهنت خاک بخوره! خلاقیت...کمی خلاقیت ، کمی رنگ حتی اگه سیاه باشه ... برگرد به دنیای خیال ها و رویاها و تصویرها... قلم بردار دوباره...

پشت میز صبحانه نشسته ایی ، یک قاشق شکر به لیوان چایی ات اضافه می کنی ، هم می زنی ، هم می زنی ، هم میزنی ... به خودت میآیی و چایی ات سرد شده است...